Gebitsproblemen paard

Paarden tandarts

Voor een goede vertering is een gezond gebit essentieel. Gebitsproblemen kunnen ertoe leiden dat een paard proppen maakt van voer, afvalt of rijtechnische problemen vertoont. Gedragingen zoals het schudden met het hoofd, scheef houden, tong uit de mond hangen of staken tijdens het rijden kunnen signalen zijn van gebitsproblemen. Een regelmatige controle door een paarden tandarts helpt om deze klachten vroegtijdig te signaleren en te behandelen.

Symptomen gebitsproblemen paard

Een gezond gebit zorgt ervoor dat een paard voer optimaal kan malen. De kaken maken hierbij een voorwaarts/achterwaarts en zijwaartse beweging. Door het verschil in breedte tussen de boven- en onderkaak kunnen scherpe punten en haken ontstaan, die wondjes in het mondslijmvlies veroorzaken of de kauwbeweging belemmeren. Onbehandelde gebitsproblemen kunnen uiteindelijk leiden tot verminderde voeropname en ongemak onder het zadel.

Tanden wisselen paard

Paarden wisselen hun tanden tussen het tweede en vijfde levensjaar. Veulens hebben bij geboorte al 12 kiezen; de eerste snijtanden komen na ca. 10 dagen door. De melksnijtanden wisselen op ca. 2,5 – 3,5 – 4,5 jaar en de kiezen op 2,5 – 3 – 3,5 jaar. De achterste kiezen komen pas tussen 1–3 jaar door. Rond het vijfde levensjaar is het gebit volledig uitgewisseld. Tot die tijd wordt een halfjaarlijkse controle geadviseerd, daarna volstaat meestal een jaarlijkse check.

Wolfstanden

Wolfskiesjes zijn kleine kiezen die zich in de buurt van het bit kunnen bevinden. Ze komen meestal rond het eerste levensjaar door en kunnen vanzelf verdwijnen. Als dit niet gebeurt, worden ze vaak preventief verwijderd om problemen tijdens het rijden te voorkomen. Wolfstanden kunnen het bit hinderen, vooral bij jonge paarden in training.

Oudere paarden en diastasen

Bij oudere paarden kunnen diastasen (ruimtes tussen kiezen) ontstaan doordat de kieskronen steeds smaller worden. Hierdoor kan voer zich ophopen tussen de kiezen en tandvleesontstekingen veroorzaken. Tijdens een gebitscontrole wordt ook hierop gelet, net als op haken, scherpe punten, doppen (melkkiesresten), losse of gebroken kiezen.